Spring naar toolbar

Oplossingsgerichte therapie

Oplossingsgerichte therapie

Bij Somatisch Onvoldoende verklaarde Lichamelijke Klachten weten we niet waardoor de klachten veroorzaakt worden. We weten wél wat we hebben moeten inleveren en weer zouden willen kunnen. In de oplossingsgerichte therapie houdt men zich minder bezig met de lichamelijke klacht zelf, maar vraagt men de mensen allereerst wat ze zouden willen bereiken. Het uitgangspunt is dan ook: ‘De aandacht vooral te richten op de doelen in de toekomst die voor iemand belangrijk zijn. Het kan gebeuren dat de oplossingen die bedacht worden niets met de klacht te maken hebben. Toch kunnen ze er voor zorgen dat de klacht vermindert.’

Aandacht voor het positieve
Oplossingsgerichte therapie is gericht op concrete doelen die in de toekomst liggen. In de oplossingsgerichte therapie wordt de invloed van de klacht niet ontkend, maar wordt de meeste aandacht besteed aan die momenten waarop de invloed van de klacht het minst groot is. Die momenten waarop iemand kan doen wat hij wil zonder teveel gehinderd te worden door de klacht, die worden goed onderzocht. Op die momenten zijn namelijk de oplossingen te vinden. Het is de bedoeling meer van deze momenten te kunnen creëren. Zo worden tegelijk de gevolgen van de lichamelijk klacht juist zo klein mogelijk gemaakt.

Wondervraag
In de oplossingsgerichte therapie stelt men vragen over de toekomst, zoals de wondervraag: hoe zou je leven eruit zien als er vannacht een wonder gebeurde, zonder dat je het wist en je werd morgen wakker zonder je klacht? Waar zou je het eerste aan merken dat de klacht weg is? Welke dingen zou je gaan doen? Zo wordt al snel duidelijk welke doelen je eigenlijk hebt. De wondervraag geeft mensen de kans om nieuwe oplossingen te ontdekken, die passen bij zijn of haar leven.